31 سالم شد!همینامروز انگار هیچ حس خاصی نداشتم به روز تولدمخدارو هزار مرتبه شکر مثل اون سالهایی که از خودم ناراضی بودم نبود، شادم نبودم از یه سال بزرگتر شدنم، شاید چون این حس بهم منتقل نشدحس یک سال بزرگتر شدن ...شایدم طبیعی باشه مثلا 30 رو رد کنی تا 40 یجور باشه، نمیدونم حسام گرفتارم که یادش رفت امسال و! میخوام رو برنامه هام تمرکز کنم فقط، راستی جزء برنامه هام برای سال دیگه یه چیز متفاوت هم گذاشتم! اینکه تا تیر سال آینده ( برنامه ی یکساله از تیر امسال شروع شد ) یک نامزد هم گنجوندم! البته تازه به این نتیجه رسیدم که میتونه حضورش خوب باشه و گذاشتمش جزء اهداف سال

یادمه تو ردپا نوشته بودم یه زندگی داره ته میگیره و ....حالا دیگه سوخت و تموم شد ...واقعا سرانجامی نداشت با هم موندنشون، حرمت ها ریخته شد و سلامتی باباعلی از بین رفت و دوتا خونواده درگیر مسائلی شدن که حقشون نبودسه روز پیش دایی از همسرش جدا شد و تموم شد زندگی بیست و اندی سالشونظاهرا به همین راحتی ...ساعت سه زنگ زد و گفت طلاق دادم! یه حالی بود انگار سخت بود با اینکه هیچ مهری نمونده بینشون و حتی بین ماها احساسی نذاشته از خودش زهره، ولی یجوری سنگین بود خبرش! واقعا هیچکس از آیندش خبر نداره، هیچوقتم اینی که هستیم نمیمونیم! خدایا میشه مواظب باشی بدتر نشیم؟ مواظب

سلامچقدرخوشحال شدم بالاخره بعد از دوقرن یکی از خواننده ها یه نظری فرستاد برام یه گریزی که زدم دیدم خیلی از حوادث ثبت نشدهمثل تولد علیرضا! جدیدترین نی نی که از قرار اولین بهمنی خونواده است، 26 بهمن به دنیا اومد نقل و نبات خاله، اول اسمش ایمان بود بعد خیلی زود گل ماهی پشیمون شدو اسم پسر منو گذاشت روش! از خدا بیخبر (راجع به مامان تو اوج درگیریهای فکریت بود و نخواستم بیشتر درگیر بشی) دیگه اینکه یک هفته گذشته و یادم رفته بقیش چی بود!! این پست ثبت موقت شده بود فعلا سندش میکنم تا ذهنم ازینجا برداشته بشه و بتونم باز کاچگی کنم

همه ی این روزا دلم میخواست بنویسم ولی انگار حرفی برای گفتن نداشتماما الان حرف دارم نمیدونم چرا امشب یهو دلم یکیو خواست که منو بخواد دوست داشتنها همیشه هست و شکر برای بودنشون،ولی موندم چرا اون شکلی از رابطه که تهش میشه ازدواج شکل نمیگیره!!!!چرا تو این 31سال و اندی من دلم دوباره نلرزید! چرا کسی نیست!!! کلا معتقدم که من باید ازدواج سنتی داشته باشم،ولی امشب یکم این فکرم داره اذیتم میکنه!دلم خواست یکی که منم میخوامش منو بخواد،حس کردم شکل سنتیش رابطه ی نزدیکی با مکانیکی شدن داره درست یا غلطشو نمیدونم،بذار اول با خودم به نتیجه برسم بعد بیام غر بزنم ولش کن

تصمیمم رو گرفتم...صبح آخرین روز از مرداد،در شرایطی از خواب بیدار شدم که شبش بیشتراز سه ساعت اشک ریختم!انگار بی دلیل سسسرریز شده بودولی تهش من احساس قدرت میکردم...حس کردم دوباره یه زهرای قوی از خواب بیدار شده،حتی قویتر از قبل.... باید بیشتر تلاش کنمو بیشتر نظم بدم به کارهامباید برنامه هامو بنویسمو بزنم روی گونی ای که زدم به دیوار اتاقم،همون گونی ای که قراره بود بشه تابلوی برنامه ها و جمله های مثبت!انگار یادم رفته بود ازش،یادم رفته بود که چه قدرتی داره اگه و فقظ اگه خودم بخوام! زهرا بخواد با تمام وجودش همه چیز شدنیه،شک ندارم که پیشرفت منتظرمه...

سلام این روزا یه حسی دارم به خواننده ی نوشته هام! مطمئنم نمیتونی حدس بزنی! حیف که کرم خونم تحلیل رفته و الا ... انگار بابالنگ دراز فقط برای جودی نبود! منم دارمش ...حس داشتن بابالنگ دراز تو سکوت خبری حرفاتو میخونه،تو سکوت هواتو داره و از همه مهمتر تو سکوت دوستت داره ... منم دوسش دارم